Badminton na podwórku: jak przygotować miejsce i ustalić proste zasady

Do rekreacyjnej gry w badmintona bez siatki wystarczą rakietki, lotka i wolne miejsce, w którym można swobodnie wykonać zamach. Wyznaczcie dwa pola, umówcie się, gdzie przebiega ich środek, i zacznijcie od spokojnych podań. Poniższe zasady to redakcyjne propozycje podwórkowej zabawy: możecie je dopasować do przestrzeni, liczby osób i umiejętności.

Wybierz miejsce z zapasem na ruch

Najpierw obejrzyjcie podłoże i otoczenie. Wybierzcie równy, suchy fragment podwórka, bez dziur, luźnych kamieni i przedmiotów pod nogami. Sprawdźcie też przestrzeń nad głową: gałęzie mogą przeszkadzać w odbijaniu. Nie ustawiajcie pola tuż przy zaparkowanych samochodach, oknach ani wejściu do budynku. Przejście dla innych mieszkańców powinno pozostać wolne.

Usuńcie z miejsca gry drobne przeszkody, które można bezpiecznie przenieść.
Stańcie naprzeciwko siebie i powoli wykonajcie zamach rakietką, sprawdzając odstęp od otoczenia.
Zróbcie po kilka kroków w bok i do tyłu. Jeśli szybko traficie na przeszkodę, przesuńcie lub zmniejszcie pole.
Odbijcie lotkę kilka razy. Gdy wiatr stale znosi ją poza wybrane miejsce, poszukajcie bardziej osłoniętej przestrzeni albo przełóżcie grę.

Zostawcie wolny pas wokół granic. Lotka wypadająca z pola nie jest powodem, żeby wbiegać na jezdnię lub wpadać między przeszkody. Ustalcie również, że wejście przechodnia na pole od razu przerywa wymianę.

Wyznacz granice bez pełnego boiska

Na początek proponujemy niewielki prostokąt podzielony na dwie części. Jego rozmiar dobierzcie tak, aby każdy dosięgał spokojnych podań po jednym lub dwóch krokach. Początkującym łatwiej zacząć blisko siebie i dopiero później zwiększać odległość. Nie musicie odtwarzać wymiarów sportowego boiska.

Na nawierzchni, na której wolno rysować, możecie użyć kredy. Na trawie wystarczą płaskie znaczniki ustawione przy narożnikach, poza miejscem stawiania stóp. Unikajcie luźnego sznurka leżącego na podłożu i naprężonej linki pomiędzy graczami: do zabawy bez siatki wystarczy umowna linia środkowa.

Przed rozpoczęciem pokażcie sobie wszystkie granice. Proponujemy uznać lotkę dotykającą linii za trafienie w pole. Jeżeli narożniki są oznaczone tylko punktowo i miejsce upadku budzi wątpliwość, powtórzcie wymianę. Dzięki temu nie trzeba przerywać zabawy na długie rozstrzyganie sporów.

Ustal kilka zasad gry bez siatki

Bez siatki brakuje fizycznej przeszkody oddzielającej graczy, dlatego warto od razu umówić się na łagodne, wyższe podania. Nasza propozycja na pierwszą grę to odbijanie lotki łukiem, tak aby druga osoba miała czas się przygotować. Zrezygnujcie na tym etapie z mocnych uderzeń kierowanych w ciało.

Rozpoczęcie: osoba podająca pyta, czy druga jest gotowa, i posyła lotkę spokojnie od dołu.
Odbicie: każda strona odbija lotkę jeden raz, kierując ją na drugą połowę.
Koniec wymiany: lotka spada na ziemię, wypada poza granice lub ktoś nie zdoła jej odbić.
Punktacja: przy grze na wynik punkt zdobywa przeciwnik osoby, która popełniła błąd.
Spór albo zakłócenie: wymianę powtarzacie bez przyznawania punktu.

Możecie zagrać na przykład do siedmiu punktów, bez dodatkowej przewagi. To umowny wariant na krótką rundę. Jeśli samo trafianie w lotkę wymaga jeszcze skupienia, odłóżcie wynik i liczcie wspólne odbicia.

Dopasuj grę do liczby uczestników

Dwie osoby mogą po prostu odbijać naprzeciwko siebie. Przy trzech proponujemy zmianę po każdej krótkiej rundzie: dwie osoby grają, a trzecia czeka poza polem i liczy odbicia lub punkty. Ustalona kolejność zmian pozwala każdemu spędzić podobny czas z rakietką.

Cztery osoby mogą utworzyć dwie pary, jeśli miejsca wystarcza na swobodne zamachy. Przed grą podzielcie każdą połowę na lewą i prawą strefę. Osoba podejmująca lotkę mówi „moja”, a partner zostawia jej przestrzeń. Przy ciasnym podwórku wygodniejsza będzie gra po dwie osoby ze zmianami.

Przy większej grupie proponujemy krótkie kolejki zamiast dokładania kolejnych graczy do jednego pola. Czekający powinni stać poza zasięgiem rakietek. Jeśli uczestnicy mają różne umiejętności, bardziej doświadczona osoba może podawać bliżej i łagodniej.

Zacznij od zabaw w utrzymywanie wymiany

Wspólny cel ułatwia rozpoczęcie gry, zwłaszcza gdy ktoś dopiero uczy się odbijać. Wybierzcie jedną z poniższych propozycji. Po kilku próbach możecie zmienić zadanie albo przejść do krótkiego meczu.

Pięć odbić razem: liczcie każde udane odbicie obu osób. Po upadku lotki zaczynajcie od zera, a po osiągnięciu celu zwiększcie go o kilka odbić.
Wygodne podanie: kierujcie lotkę tak, aby partner mógł odebrać ją bez gwałtownego biegu. Celem jest jak najdłuższa spokojna wymiana.
O krok dalej: po udanej serii obie osoby odsuwają się o jeden krok. Jeśli wymiana się rozpada, wracają bliżej.

Gdy lotka często spada, najpierw skróćcie odległość i zwolnijcie podania. Nie zmieniajcie kilku zasad naraz. Po każdej rundzie sprawdźcie, czy granice nadal pasują do gry, i ustalcie jeden prosty cel na następną.